Hoi medereizigers,

We zijn inmiddels op Bali aangekomen per varend 'iets'. Bali ligt 5 km. van Java en het tijdverschil is 1 uur, en dat is nog maar het minst opvallende verschil. Het hele eiland ademt een grote Hindoecultuur uit. Ieder familie, dorp en regio heeft zijn eigen tempel(tje). Bij elkaar zijn dat er meer dan dat er huizen zijn. We hebben ook het gevoel in een paradijsje te zijn terecht gekomen. In Pemuteran ontbijten we op het strand, 5 meter van de zee. Het strand is smal, geel/grijs gekleurd. Het grijze komt van het lavagesteente. Ons onderkomen ligt hier in een prachtige tuin, ecologisch onderhouden. We douchen buiten tussen de palmbomen (wel ommuurd hoor!). Voor 't eerst hebben we een Engels sprekende gids, maar wel een met een spraakgebrek, want hij kan geen f en v klank uitspreken. Inplaats daarvan laat hij een p horen (lees zo de woorden maar eens: ferry, wife, move, from, Java). De bedienden hebben een paar rijstkorrels tussen de wenkbrauwen en op ademsappel als symbool van positief denken. We vonden ze zelfs in ons bed, maar dat zal wel een andee betekenis hebben. Er wordt veel geofferd: in de familie-altaartjes brengen de vrouwen 3 keer per dag bloemen, fruit, en mooie vormen van palmbladeren; meestal ook een wierookstokje er in. Ook op de grond voor ons huisje ligt het een en ander in een gevlochten bakje. Zelf hebben we ook grote tempels gezien. De Pulaki tempel is gebouwd tegen een berg (berg=heilig) waar aapjes al heel lang woonden, dus mogen ze blijven. Het krioelt er van en ze stelen alles wat los zit en glimt. Onze snorkeltocht ging niet door vanwege de 3 meter hoge golven in de Balizee. Wel hebben we een fietstocht van 25 km gemaakt op mountainbikes: een feest! Onze gids en chauffeur brachten ons naar een hoge berg daar ontvingen wij de fietsen en konden ons 25 km lang naar beneden laten gaan met de hand op de rem, geescorteerd door de chauffeur van de fietsverhuurder ( met 2 reserve fietsen in een wagenbak), onze eigen chauffeur onze gids op de fiets en de speciale fietsgids. Er kon ons iets gebeuren dan hadden we altijd nog 4 helpers bij de hand. Onderweg kwamen we in een dorpje waar een offerfeest aan de gang was. Heel bijzonder om daar tussen te kunnen staan. Inmiddels ziijn we in Ubud aangekomen. We begrijpen nu ook waarom onze gevraagde 'vrije dag' op 23 maart valt. Deze dag is het Bali-Hindoe nieuwe jaar: Nyepi. De betekenis is een stille dag, viering van het nieuwe jaar volgens de Balinese Caka kalender. 1e dag van het nieuwe jaar: totale stilte, vasten, geen gebruik van vuur of electriciteit. Iedereen moet in huis blijven de hele dag voor meditatie. Dit is een oude gewoonte die nog strikt nageleefd wordt. Bali is dan echt van de wereld afgesloten, het vliegveld is ook dicht. Van gasten wordt verwacht solidair te zijn. De enkele moslim of christen vertrekt die dagen naar Java, wij passen ons aan (denken we). Op deze dag medidteert iedereen binnen en maakt in gedachten schoon schip met iedereen waar hij of zij iets lelijks tegen heeft gezegd in het afgelopen jaar. De dag ervoor is er een soort Hindoe carneval: dan worden de goden op de schouders in een processie door het dorp gedragen en wordt er veel lawaai gemaakt om te zorgen dat de slechte goden verdwijnen. De voorbereidingen zijn al volop aan de gang, en we zien 's avonds veel dans, muziek en proefprocessies. We zijn zeer benieuwd wat het wordt.

Het was ook fantastisch om zelf een batikworkshop te volgen. Kom gerust onze resultaten in Leusden bewonderen. We hebben nog een kleine week te gaan en hopen binnenkort nog wat foto's te kunnen plaatsen waar zeker de rijstveldenplateaus niet zullen ontbreken.

groetjes,

Theo & Hennie