Selamat datang digitale medereizigers,

Net gewend aan het horas, blijk je daarmee op Java geen succes te hebben, want dat zeggen ze alleen op Sumatra. Na 2 uur vliegen werden we verwelkomd door onze gids Tonny met chauffeur Sogan. Daar sta je dan op het eiland Java, 20 km bij 1000 km, het dichtsbevolkte eiland van de wereld. Jakarta is een smogstad, waar de scharrelkippen en -hanen en goed leven hebben. Java ademt een totaal andere sfeer uit dn Sumatra. Het koloniale verleden is nog voelbaar. Vreemde vogels zijn hier niet, want volgens Tonny, zijn die al lang opgegeten. Tonny overlaadt ons met jaartallen en oorlogsdaden, 10 dagen lang! De armoede en de grote potsierlijke huizen vormen schril contrast met elkaar. Het eerste monument zien we op het vrijheidsplein wat op zondag vol is met sporters, omdat 's ochtends het centrum van Jakarta autovrij is. Tonny spreekt graag in verkleinwoordjes: ' dit monumentje is door Soekarno neergezet als symbool van de eeuwige strijd tussen Ned. en Indonesie. ' Midden in de stad zien we een Nederlands ophaalbruggetje. De oude vrachthaven Sunda Kelata, laat een grote primitieve bedrijvigheid zien op en bij de schepen waarvan je je afvraagt hoe ze drijvend en varend gehouden worden. Het wayang (=schaduw) poppenmuseum geeft een aardig beeld van de verhalen en sprookjes uit het verleden. Bijgeloof speelt hierbij een grote rol. De weg naar Bandung leidt over de Posweg, bedacht door gouveneur Johan van Riebeek. Midden in Bandung prikte hij zijn wandelstok in de grond als startpunt van de weg. Een kleine steen als nulpunt staat er nog. Hoewel je bijna alle religies vanuit de hele wereld tegenkomt is de Islam met 78% de grootste. Op de plafonds van de hotelkamers, lodges en cottagesvind je ergens en pijltje dat de richtig naar Mekka aangeeft. Heel verfrissend is ons bezoek aan de Angklung-school, een muziekschool op 4-jarige leeftijd de angklung leren bespelen, een muziekinstument helemaal van bamboe. Een soort rechtopstaande xylofoon. De instrumenten worden op het schoolterrein gemaakt en zorgvuldig op toon gezet (ook voor de export) . We hebben een museum bezocht, waar begin jaren 50 de Afro-Aziatische conferentie heeft plaatsgevonden. Er werd een verklaring opgesteld vergelijkbaar met de Universele rechten van de mens, maar dan alleen geldend voor deze 2 werelddelen. In 7 uur bracht de trein ons naar Yogyakarta, langs prachtige rijstvelden en hoge smalle bruggen zonder afrastering. In de stromende regen bereikten wij ons hotel. Iedere middag na 3 uur plenst het lauw water. na 2 a 3 uur is het over. In en batikatellier hebben we het hele batikproces gezien. Kunstenaar Kabul, die zichzelf de Picasso van Yogya noemt, maakt een ontwerp dat jonge meisjes vervolgens uitvoeren. Het kraton, het paleis van de sultan, hebben we gezien. Deze sultan heeft met Juliana in Leiden gestudeerd. Zij gaf hem de naam sultan Henkie. Eenmaal op zijn troon begon hij de Nederlanders steeds meer te wantrouwen. En dan is daar de Borobudur, een Boedistische tempel, het 8e wereldwonder. De stoepa's, hebben geruite openingen waardoor je een boedha kunt zien. Sommigen zijn min of meer onthoofd. Deze tempel heeft 7 terrassen elk een hemel voorstellend. Wij zijn in de 7e hemel geweest. De Prambanan is een Hindoe tempel in de Javaanse cultuur en heeft veel te leiden gehad van de aardbeving in 2006. Hij is opgebouwd uit een blokkendoos. Naast veel cultuur zien we ook prachtige natuur. Zo wat alle kruiden en specerijen die in een gemiddelde keuken voorkomen zien we hier groeien.

De vlag van Indonesie is wit rood. Rood is guna is rietsuiker. Wit is klaper is kokosnoot. Beide zijn de grootste bron van inkomst. Inmiddels zijn we de grens overgestoken van Midden- naar Oost Java door de poort Soekata Tazari. In Malang zijn veel oud-Hollandse huizen bewaard gebleven, wat hebben die Ned. er toch royaal geleefd: officieren, gouverneurs en natuurlijk Louis Couperus en Matahari. We reizen een lange dag door en komen aan in Tosari. Snel naar bed, want om 03.30 uur gaat de wekker om daarna per fwd-jeep het nationaal park omhoog in te rijden, de zonsopkomst mee te maken en de nog werkende vulkaan Bromo te zien. Woorden schieten te kort, gelukkig hebben we de foto's. Een 2e actieve vulkaan Ijen kunnen we niet bezoeken vanwege opkomende giftige gassen. Als alternatief gaan we naar een weeskinderen basisschool in een prachtige kruidentuin en plantage, gerund door een in Wageningen gestudeerde biologe. Na een educatieve rondwandeling worden we met thee en dansjes onthaald, natuurlijk hebben we mee gedanst.

Terwijl we vanmiddag op de waranda zitten klimt er een Javaan in een kokospalmboom, plukt een kokosnoot en vraagt of we willen drinken en eten. Met een kapmes maakt hij de kokosnoot open en schenkt 2 vole glazen uit. Een deel van die kokosnoot holt hij uit. We krijgen allebei en halve kokosnoot en kunnen met het gemaakte meslepeltje de vrucht uitschrapen en opeten.

De ' vrije dag' vandaag hebben we gebruikt om een klein dorpje langzaam, langzaam te bekijken, waar men alluminium pannen maakt en het leuk vindt om met ons te babbelen. Het wordt ons te warm en we eindigen in het zwembad achter ons hotel.

groetjes Theo en Hennie